نوشته‌ها

9AB3BF32-F33A-4E90-BC5C-B516A5C419DB

در دعواهاي زناشويي خود از بچه ها به عنوان سلاح استفاده نكنيد.

به دليل اينكه زن و شوهر ها ميدانند كه رابطه با فرزند از ارزش و اهميت بسياري برخوردار است، گاهي به هنگام عصبانيت وسوسه ميشوند كه از اين رابطه براي آسيب رساندن به يكديگر استفاده كنند. براي مثال پس از طلاق ، هريك از زوجين ممكن است سعي كنند ديگري را از ملاقات بچه هامحروم سازد. كه اين اقدام بيشتر از جانب مادران صورت ميگيرد زيرا آنها  معمولا خود را مظلوم و درمانده احساس ميكنند و فكر ميكنند بچه ها تنها اهرمي هستند كه در رابطه زناشويي برايشان باقي مانده است.

گاهي زن يا شوهرِ عصباني ممكن است با تحريك فرزندان عليه همسر خود و يا بدگويي( راست يا دروغ) به همسرش ضربه بزند يا از فرزندش بخواهد كه در دعواي آنها، جانبداري كند يا پيامي را كه خودش نميخواهند مستقيم به همسرش بدهد را از طريق كودك منتقل كند. اين كار در زمره زيان بارترين اقداماتي است كه والدين در حق فرزندشان انجام ميدهند.زيرا اين اعمال براي كودكي كه هم پدر و هم مادر خود را دوست دارد و ميخواهد به هردو وفادار بماند و خود را ملزم به حمايت از آنها در برابر حملات يكديگر ميداند، بسيار دردناك و عذاب آور است.

وقتي والدين پيوسته بچه ها را درگير مشكلات زناشويي خود ميكنند ، كودكان به تدريج خودشان را به نوعي مسئول اين اختلافات احساس ميكنند و بنابراين خود را ملزم به اصلاح رابطه پدرو مادرشان ميدانند، ولي به دليل اينكه بچه ها براي رفع اختلاف والدينشان كاري نميتوانند انجام دهند و در نتيجه احساس درماندگي، گيجي و ياس و نااميدي ميكنند.

بچه ها نيازمند دريافت عشق و حمايت هم از جانب مادر و هم از جانب پدرشان هستند به ويژه در مواقعي كه سعي دارند با مشكلات ناشي از اختلافات زناشويي والدينشان كنار بيايند . وقتي يكي از والدين از بچه به عنوان وسيله اي براي ضربه زدن به حريف استفاده ميكند ، در واقع بازنده اصلي بچه است.

زماني كه والدين در حضور بچه دست به سرزنش و عيب جويي همسرشان ميزنند ، با اين كار باعث خراب شدن رابطه بچه با پدر و مادرش ميشوند و او احساس ميكند به پدر و مادرش وفادار نبوده و لذا احساس گناه ميكند و استرس و نگراني و وحشت اش بيشتر ميشود زيرا نواميدانه سعي ميكند كاري انجام دهد يا نقش يك داور يا مشاورخانوادگي مبتدي را بر عهده بگيرد ، اما حفظ قوام و يكپارچگي خانواده چيزي بسيار فراتر از توان كودك است.

پس در كلام اخر ، در موقع اختلافات والدين  به دليل نگراني و استرسي كه بچه ها دارند و سرزنشي كه خود را ميكنند، به آنها بگوييد كه ” مامان و بابا در اين مورد باهم اختلاف نظر دارند اما اين اختلافِ ما تقصير تو نيست”.” به او بگوييد موضوع مربوط به خودتان است و خودتان مشكل را حل ميكنيد”. ” به او با توجه به سن و سالش بفهمانيد كه او هيچ وظيفه اي در قبال حل مشكل مابين شما ندارد”. در واقع به عنوان مسئوليتي كه برعهده داريد از همه توان خود استفاده كنيد تا فرزندتان احساس ايمني و دوست داشته شدن كند ، حتي اگر براي اين كار لازم باشد در پاره اي مواقع در برابر همسرتان كوتاه بياييد.

 

konflikt

توصيه هايي براي حل اختلافات زناشويي

 

🔻مشخص حرف بزنيد:
اكثر اوقات دعواهايي كه شروع ميشوند و اوج ميگيرند به اين دليل است كه زوجين منظور يكديگر را درست متوجه نشده اند، با مشخص حرف زدن ميتوانيد افكارتان را روشن كنيد و احتمال به توافق رسيدن را بيشتر كنيد.
گاهي اوقات پس از طرح فكر و احساس خود از اينكه مي بينيد همسرتان فلان مسله را راجع به شما نميدانسته متعجب ميشويد.


🔻حال گرا و آينده گرا باشيد:
يادبگيريد به جاي آنكه بپرسيد” چرا چنين مشكلي پيدا كردم؟” بپرسيد ” اين مشكل را چطور حل كنيم؟” تمركز بر گذشته باعث ميشود از مشكلات حال حاضرتان غافل شويد. به جاي آنكه سوالتان را با كلمه ” چرا” شروع كنيد، از كلمات ( چه موقع، چه چيزي، چطور) استفاده كنيد. حواستان را روي مرحله بعد و آينده متمركز كنيد. با كنكاش در گذشته و بازكردن زخم هاي قديمي، به جز از بين رفتن احترام بينتان، چيز ديگري را نميتوانيد درمان كنيد.

🔻از گوش دادن فعال استفاده كنيد.
با دقت گوش بدهيد. گوش دادن فعال موجب ميشود همدلانه و روي كل پيام طرف مقابل تمركز كنيد؛ يعني علاوه بر كلمات، به افكار و باورها و احساسات و زبان بدن همسرتان نيز توجه كنيد.گاهي اوقات در اوج عصبانيت زماني كه ميبينيم طرف مقابل به حرفمان گوش ميدهد كمي خشممان فروكش ميكند.

🔻من-پيام بدهيد.
جمله خود را با ضمير (من) شروع كنيد و احساسات تان را بيان كنيد، به اين ترتيب مسئوليت رفتارتان را ميپذيريد و از سرزنش كردن همسرتان پرهيز ميكنيد و همسرتان احساس متهم شدن از اول صحبت نخواهد كرد.

🔻حكم هاي مطلق را كنار بگذاريد.
به كار بردن كلماتي مثل ” هميشه . هرگز. بايد. اينجور كه من ميگم” نه تنها مشكل را حل نميكند بلكه بحران را بيشتر كرده و جايي براي خطاي انساني نمي گذارند.
از بيان چنين كلماتي خودداري كنيد.

 

🔻دنبال اين نباشيد كه چه كسي راست ميگويد و چه كسي غلط.
هدف حل مساله اين است كه رابطه را نجات بدهيد.صلاح خود را در نظر بگيريد ، در اختلاف زناشويي برنده و بازنده اي وجود ندارد چون هردو بازنده هستند زيرا اختلاف وقتي حل ميشود كه رضايت طرفين تامين شود. همكاري از رقابت بهتر است. حل مسالمت آميز و منصفانه اختلاف مهم تر از برنده شدن است.

🔻راه حل ها هميشگي نيستند.
هيچ راه حلي لزوما مادام العمر و هميشگي نيست. وقتي راه حل ها ازمايشي باشند، طرفين بيشتر به توافق مي رسند. به يكديگر قول بدهيد كه به توافق و قرارتان عمل كنيد، بعد از مدتي كه عمل كرديد ، در صورت لزوم و عدم نتيجه، بي تعصب تغييراتي در آن ايجاد كنيد.

 

🔻هربار يك مسئله را حل كنيد.
بعضي از زن ها و شوهر ها ميخواهند در آن واحد چند مشكل را حل كنند. آنها با اين كار ، تنش رابطه را بيشتر ميكنند. وقتي بر سر موضوعي بحثتان شده، لزومي ندارد داستان هاي اول ازدواجتان را پيش بكشيد و توقع داشته باشيد تمام دلخوري ها و كدورت هاي از اول تا به حالتان از بين برود.


🔻هدف فهميدن است.
اگر بخواهيد طرف مقابل خود را تغيير دهيد، به نتيجه نخواهيد رسيد. هدف از بحث و تبادل نظر ، درك متقابل، درك احساس يكديگر است نه تبديل همسرمان به فرد ديگري.

🔻ياد بگيريد عادات خود را كنار بگذاريد.
توجيهات و استدلال هاي مخرب و بي ثمر خود را بشناسيد و كنار بگذاريد. در عوض سعي كنيد بفهميد در مورد چه چيزهايي بيشتر بگو و مگو ميكنيد.
تغيير كردن ، زمان مي برد، عادات قديمي ،افكار كهنه و اجدادي يك دفعه عوض نمي شوند ، يادتان باشد مصالحه اثر بخش از راه حل هاي ناب و بي نظيري كه به همسري متنفر تحميل شده باشد بهتر است. بردن در بحث ها آرامش نمي آورد.


🔻توهين ممنوع!!!
از سرزنش، تهديد، تحقير، توهين، ضايع كردن، متهم كردن، همسرتان خودداري كنيد. رابطه اي كه با اين آفت هاي رفتاري آسيب ببيند ، به سختي ترميم خواهد شد.

🔻بحران هاي عادي را پيش بيني و مديريت كنيد.
برخي مواقع در زندگي مشترك ، اختلافاتي پيش مي آيد كه عادي و البته قابل پيش بيني هستند. مثلا تولد فرزند، اسباب كشي، تغيير شغل، فوت يكي از نزديكان…. در اين گونه شرايط به دليل افزايش اضطراب و گاها تنش در خانواده ،ممكن است سطح تحريك پذيري زوجين پايين آمده و سريع تر با يكديگر به مشكل بر بخورند. در نتيجه بايد سعي كنيد در اين شرايط خودتان را آرام كنيد و مديريت اوضاع را قبل از بحراني شدن شرايط در دست بگيريد.

 

🔻وقتي راه حلي پيدا نميكنيد، سوال جديدي از خود بپرسيد.
وقتي در بحث و تبادل نظر به بن بست رسيديد به سوالات زير پاسخ دهيد:
چطور شد به اين نقطه رسيديد؟
از ابن بحث چه ميخواهيد؟
چطور ميتوانيد حرف هايتان، خواسته هايتان را به شكل اثربخش تري بيان كنيد؟
در اين مقطع از زندگي مشترك خود چقدر بزرگ شده ايد؟
اگر جلوي اين اختلاف را نگيريد بدترين اتفاقي كه مي افتد چيست؟
چه تصميم ديگيري داريد؟ و از چه چيز اين تصميم ميترسيد؟

 

🔻از همسرتان توقع نداشته باشيد فكر شمارا بخواند.
احساس و فكرتان را به صورت مثبت بيان كنيد. براي مثال زماني كه مهمان داريد و نيازمند كمك همسرتان هستيد، به او بگوييد چه كاري انجام دهد، ( به جاي آنكه با خودتان فكرهاي مسموم كنيد مگر نمي بيند من چقدر كار دارم و همين طور بي تفاوت نشسته و تلوزيون ميبيند) .
يادتان باشد چون قبلا فلان مورد را گفته ايد دليل نمي شود همسرتان هميشه آن را به ياد بياورد.